تندیس کریستال طلا مارک گلد طرح رزم هخامنشی سایز کوچک CI02

محل اثر و دوره تاریخی

تخت جمشید، هخامنشی

هویت اثر

شاه ایرانی در نبرد با هیولا، به نشانه جنگ خوبی با بدی، منقوش بردرگاه هایی از کاخ اختصاصی داریوش بزرگ (تچر). مشابه این نقش بریکی از درگاه های کاخ صد ستون نیز دیده میشود. رزم آوری و جنگجویی از ویژگی هایی بود که شاهان هخامنشی نیز به اهمیت آن پی برده بودند. کودکان ایرانی از ابتدا تحت آموزش های مختلف قرارمی گرفتند ازجمله آموزش های نظامی. درواقع یکی از دلایل انتخاب شاهزادگان به عنوان جانشین شاهنشاه توانایی بالای بدنی و نظامی بود. شاهان هخامنشی همواره به داشتن این ویژگی افتخار می کردند و به صورت های مختلف سعی در نشان دادن آن داشتند. شاه هخامنشی به عنوان فرمانده کل سپاه هدایت نیروهای مختلف را برعهده داشت و در بسیاری از جنگ ها و شورش های مهم شرکت می کرد. در بعضی از موارد که شاهنشاه هخامنشی در جنگ شرکت نمی کرد با انتصاب افرادی به عنوان فرمانده، انجام بعضی از عملیات های نظامی را به این افراد واگذار می کرد. شاهنشاه هخامنشی به عنوان شاهی پیروزمند اگرچه فرمانده کل سپاه محسوب می شد اما تصمیمات مهم جنگی همواره در شورایی مطرح می شد و شاهنشاه به تنهایی تصمیم گیری نمی کرد. در این جستار تلاش شده است با بررسی منابع کهن و استفاده از پژوهش های جدید اهمیت ویژگی رزم آوری و جنگجویی شاهنشاه هخامنشی مورد بررسی قرارگیرد. یافته های پژوهش نشان می دهد که شاهان هخامنشی همواره رزم آوری و شجاعت در جنگ را موردتوجه قرارمی دادند.

تاریخچه

تخت جمشید و یا پرسه پولیس از دیرباز به عنوان نگینی از هنر و معماری جهان باستان شناخته شده است. اگرچه ساخت تخت جمشید حدود سال 518 پیش از میلاد به عنوان کوشک شاهی به دستورداریوش بزرگ آغازو توسط خشیار شاه و اردشیر یکم هخامنشی ادامه یافت ولی این وسعت صد و بیست و پنج هزار متر مربعی هرگز کامل نشد. به سبب سیاست واقع‌ بینانه کوروش و داریوش بزرگ، دولتِ هخامنشی که دولتی جهانی بود و سی قوم مختلف را - که امروز هر کدام برای خود دولت و کشوری دارند زیر یک پرچم گرد آورده بود چرا که فرهنگ، هنر و آداب و رسوم هر قوم را محترم می شمرد. به همین دلیل هنر هخامنشی، نگین والای همه هنرهای جهان باستان بود و اگرچه طرح و هدف ها و هویت آن ایرانی بود، اجزاء آن از هنرهای مردم با تجربه جهان کهن است.